مجله اینترنتی فصل نو
شنبه، ۲۲ بهمن ۱۳۸۴ ساعت ۲:۱۷ صبح
نامه ایی از یک بیمار تالاسمی /
صدای شما
موضوع :
صدای شما
با سلام خدمت مسئولان محترم 
اینجانب یکی از بیماران تالاسمی هستم که می خواهم در مورد مشکلات بیماران تالاسمی چابهار چند کلمه با شما درمیان بگذارم.
خدمت شما عرض می شود که بیماران تالاسمی بخش تالاسمی امام علی چابهاربا مشکلاتی زیادی موجه هستند
از جمله نداشتن پزشک معالج مخصوص برای بیماران در بخش
دومین و مهمترین مشکل از نظر بیماران نداشتن پرستار یا بهیار وظیفه شناس و دلسوز برای بیماران همانطور که در همه می دانیم بیمارتالاسمی در این
دنیا قبل از هر چیز به محبت ،دلسوزی و همدردی از جانب اطرافیان بخصوص پزشکان و پرستاران بیمارستان خود نیاز دارند .
در این مورد می خواهم به خدمت شما عرض می کنم که از این صفات خوب و شایسته در پرستاران بخش تا لاسمی چیزی مشاهده نمی شود.
در بخش تالاسمی چابهار دو نفر یک پرستار و مسئول که در شیفت صبح از ساعت 8 تا 2 بعد از ظهر کار می کند. کار این خانم فقط خلاصه می شود به گرفتن نمونه بیمار و نوشتن دارو برای بیماران فقط همین
اگر بیماری تقاضائی غیر از این بکند با داد و فریاد خانم مسئول مواجه می شود . بعضی از وقت ها همه کار ردیف است اما خانم از وصل کردن خونها صرف نظر می کند تا همکارش در شیفت ظهر راحت نباشد
با کوچکترین اعتراض از جانب بیماران خانم از کوره در می رود و در آن روز هیچ کمک به بیمار نمی کند. با داد وپرخاش پذیرائیاز بیمار پذیرائی که چرا از این وضیت اعتراض کرده و حرف اضافی زده
بنده قسم حاضرم بخورم بیماران تالاسمی و بالاسران با آنکه بی سواد هستند و آدمهای قانعی به نظر می رسند به هیچ عنوان از این مسئول و پرستار راضی به نظر نمی رسند اما نمی دانند با چه کسی مشکلات شان را مطرح نمایند . قبلا مسئول و پرستار بخش یک نفر بود بیماران و بالاسران علت عصبانیت ها و داد فریاد ها بی جای خانم صیادی مسئول بخش را به حساب خستگی و فشار کار می پنداشتند . تا اینکه با مراجعه بعضی از بیماران به ریاست محترم بیمارستان امام علی چابهار(ریاست سابق آقای حسینی ) مراجعه کردند مشکلات را مطرح نمودند اما از ترس اینکه مشکلات بیشتری بعدا برایشان پیش نیاید از عدم مسئولیت پذیری خانم صیادی و عصبانیت های بی مورد و داد فریاد های بی موردی که برسر بیماران مظلوم و دلشکسته تالاسمی راه می انداخت حرفی نزده فقط از دست تنها بودن خانم صیادی (که شاید از مشکلاتشان بکاهد ) ونداشتن دستشوئی دربخش و نزدیک بخش با او صحبت کردند. آقای رئیس هم قول داد مشکلات بیماران برطرف می کند....
بیماران خوشحال شدند که بزودی مشکلات حل خواهد شد .
تا انیکه بعد از چند ماه شاهد ورود یک آقای بهیار به بخش شدیم بهیار جدید آقائی ضیعف ،نحیف ، مریض طبق نظربعضی از همراهان بیماران مشکل اعتیاد هم دارد وبیماران در بخش هم شاهد سیگار کشیدن او هستند.
آقای بهیار قنبری بجای اینکه از مشکلات بیماران بکاهد و به آنان کمک کند، بنده خدا چون مشکل اعتیاد و سیگار دارد لذا از اعصاب و حواس درست و حسابی برخورد دار نیست با این حساب بر مشکلات بیماران افزوده است زیرا بیماران ( بخش تالاسمی ) چابهار اغلب بی سواد و خردسال هستند که همراهان آنها هم زنان بی سواد می باشند در این صورت به کمک ، راهنمائی و توجه بیشتری نیازمند هستند.
وقتی مشکلی پیش بیاید (از جمله خراب شدن خون و سرم یا رگ و غیره) مجبورند به آقای بهیار اطلاع بدهند. همانطوری که عرض شد این فرد مشکل اعتیاد دارد و کسی که اعتیاد دارد به هیچ عنوان توانائی کمک به دیگران را ندارد من نمی دانم این جور آدمها برای چه باید در بیمارستان که محیطی سالم و پاک است باید استخدام می شوند از نظر ما که این جور آدمها به درد جاروکشیدن حیاط بیمارستان را هم ندارند آقای ریاست محترم اینها را برای بخش تالاسمی که بیمارانی لطیف روح غمزده و دشکسته هستند ، و نیاز به دلسوزی و محبت اطرافیان دارند برای کمک به این بیمارا ن از این جور آدمها استفاده می کند.
به محض اینکه از این آقا در خواست کمک اضافی جز وصل کردن خون و سرم یا هنگام تمام شده خون و یا سرم نماییم اعصاب آقا بهم می ریزد و شروع به داد فریاد برسر بیماران خردسال و می کند .
البته اگر اقای بهیار اعصاب داشته باشد و بتواند کمک کند، کمکی را که می تواند انجام دهد. انجام می دهد اما این برای بیماران کافی نیست ، زیرا اغلب آقا اعصاب ندارد واز حواس درست و حسابی برخوردار نیست .
بیماران تالاسمی برده پرستاران و کارمندان بخش نیستند که هر جور دلشان بخواهد بر سرشان داد و فریاد راه بیندازند هیچ پرستار و بهیار یا مسئول حق فریاد کشیدن و پرخاش کردن برسر بیماران را ندارد
مشکل کمبود اعصاب و حواس فقط مشکل آقای قنبری نیست خانم صیادی نیز از این مشکل برخودار است فقط اعتیاد ندارد کمی سالم تر به نظر می رسد بیماران تالاسمی به هیچ عنوان تحمل این جور افراد را ندارد
و این حق بیماران تالاسمی چابهار است که در بخش یک پرستار و مسئول وظیفه شناس و دلسوز داشته باشند به نظر ما این یک درخواست بی جا و بی مورد نیست.
سومین مشکل بیماران تالاسمی بخش مشکل نداشتن دستشوئی می باشد.
مشکل نداشتن دستشوئی یک مشکل بزرگ برای بیماران است زیرا بیماران طبق دستور پزشک بعد از هردفعه تزریق خون باید از آمپول لازیکس ویا فوروزماید استفاده نمایند یک از خواصیت این آمپول ها این است که آب اضافی خون را از طریق ادرار دفع می کند لذا با تزیق این آمپول بیماران در هر چند دقیقه به دستشوئی احتیاج پیدا می کنند در بخش تالاسمی دستشوئی وجود ندارد در نزدیکی هم دستشوئی پیدا نمی شود بیماران در چنین شرایطی به کجا مراجعه نمایند . جواب گوی این مشکل باید ریاست محترم بیمارستان آقای شفارودی می باشد. آقای شفارودی از خواصیت این آمپول ها می داند و از مشکلات بیماران هم خبر دارد پس چرا دستور استفاده چنین داروهائی را می دهد
بیماران با تزریق این آمپول در هر 5 دقیقه نیاز به دستشوئی پیدا می کند ریاست محترم جواب بیماران از اینکه به کجا مراجعه کننده چه می دهد آنها باید به بخش مردان یا بخش اطفال مراجعه نمایند این بخشها حدود 80 متر با بخش تالاسمی فاصله دارند و در ورودی بخش ها هم قفل می باشد باید کلی با نگهبان سر کله بزنیم تا در برای بیماران باز کند .
از مسئولین محترم خواهشمندیم نسبت به رفع این مشکلات که در ذیل بطور خلاصه بیان مطرح می کنم اقدام نمایند .
1 _ تعین یک پزشک ُمخصوص برای بخش تالاسمی حتی برای نیم ساعت در روز
2_ تعویض مسئول و بهیار بخش تالاسمی زیرا مسئول و بهیار فعلی توانائی کمک به بیماران را ندارند. و بیما ران به هیچ عنوان از آنها رضایت ندارند از مسئولین می خواهیم هرچه سریعتر نسبت به تعویض مسئول و بهیار فعلی بخش وجایگزین آنها افرادی شایسته و دلسوز اقدام نمایند .
3_ رفع مشکل دستشوئی بیماران همانطور عرض کردم مشکل بزرگی برای بیماران است لطفا برای رفع این مشکل نیز اقدام نمائید
انس سنگانی بیمار تالاسمی
یکی از حامیان بیماران تالاسمی چابهارمسئولان
: پرینت گرفته شده از
http://www.fasleno.com/archives/000709.php