به روايت اندر آماده است كه به روزگاران دور مملكتي همي بود كه به دان قومي ايراني نام زيست همي كردندي

و بدان سرزمين پادشاهي بود كه بدو اندر هيچ يافت نهمي شد و بيمايگي وي را خلق به سطوح آورده با خود انديشه كردندي كه چاره چيست ، در همين هنگام به بلاد كفر آن نا بكاران بسيار رولوشن  كرده تطور همي نمودند و حدود جهان هستي در هم كوفتندي ، لذا به ايران اندر نيز به مخيله خلق چنين بيامد كه كاري بايست كرد و همين شد كه آنان مشروطيت همي خواستندي و آن بي مايه شاه ، فرمان مشروطيت به انگشتان خويش ممهور نمودي و آن سرزمين به شعف اندر همي شده بسي خوش به حال رعايا گشتي.

لاكن ديري نپاييد و آن مشروطيت فنا فرود آمده داغ آن بر جگر خلايق مانده جمله رعايا در بلاد مرثيه ها در ثناي مشروطيت  آمرزيده سردادندي و اين به شد كه مشروطه خواهي به فرهنگ آن بلاد آرزويي محال همي شد و بدان سرزمين نسل به نسل و رعيت به رعيت در باب مشروطيت نقل افواه همي گشت و ساليان دراز شد و قرن ها بگذشت و بدان ملك دار العلم بنا همي شد و بدان اندر مشروطيت رايج همي شدي و آن اينكه هركه را ميانگين ز دوازده كمتر همي شدي مشروط شده ، مشروطه خواه همي گشتي وهركه سه بار مشروطه خواه همي شدي وي را ز آن دار العلم اخراج همي نمودندي (به انظمام چند فقره اردنگي).

 ما حصل سخن آنكه هركه بيشتر مشروط شده و مشروطه خواه گردد دموكرات تر و بهتر مي باشد و ما از اين انشاء نتيجه مي گيريم كه اوستادهايي كه نمره زير دوازده مي دهند دانشجوي مربوطه را خيلي دوست مي دارند و مي خواهند او را به سمبل دموكراسي و كوفي انان تبديل نمايند و ما از آنها تشكر مي كنيم.
و اين بود حكايت مشروطيت و خوشيم و خورميم و خوشخاليم و خوشبحالمان مي باشد كه قرار است مليون ها سال به دنبال نحقق آرمانهاي مشروطيت باشيم و افتخار مي كنيم كه ما در مشروطه خواهي طويل ترين سابقه را در جهان دارا مي باشيم .