هنر شور و نشاط جوانی
شادي و نشاط يك پديده طبيعي است و از نيازهاي اساسي و لازمه زندگي انسان است. جواني، فروغ تابناک سپيده‌دمان زندگي است؛ زمزمه طرب‌انگيز و دل‌نواز جويباران، شميم پاک سحرگاهان، باران زندگي‌بخش آسمان و دست سخاوتمند طبيعت در برابر انسان است که مخزن همه گنجينه‌هاي حيات‌بخش عالم شمرده مي‌شود. جواني، فصلي بسيار حساس و پراهميت از دوران حيات آدمي است. روزگار برآمدن، فراز شدن و بهره‌وري، و دوران مبارزه، مقاومت و رويارويي با مشکلات، و گاهي پذيرش مسئوليت، تعهد، احساس استقلال و خودکفايي است. جواني، حد فاصل دو ناتواني است؛ ناتواني کودکي و ناتواني پيري. روزگار جواني، روزگاري است بسيار حساس، پرتلاطم و خطرناک؛ چرا که در اين دوران، شخصيت آدمي شکل مي‌گيرد و صفات متضادي خودنمايي مي‌کند. از يک‌سو، غنچه‌هاي عشق و اميد شکفته مي‌شود و از سويي ديگر، لهيب تند هيجان‌هاي شورانگيز شهوت‌ها و انديشه‌هاي گوناگون، جوان را از هر جهت دربرمي‌گيرد. از طرفي تهوّر، گستاخي و غرور، و از سوي، ديگر آرمان‌خواهي و نيک‌خلقي، او را به سوي خود فرا‌مي‌خوانند. توانايي و نيرومندي، در برابر عجب و خودبيني، همه و همه در وجود يک جوان صف کشيده‌اند و هر يک نيز خواهان پاسخ مناسبي از سوي وي هستند. کسي از اين درياي موّاج و دوران پر مخاطره،  ادامه...