افسردگی اجتماعی از تصور تا واقعیت
مهدي لبيبي مدير شبكه راديو تجارت و كارشناس ارشد جامعه شناسي از دوستی که بتازگی از فرنگ برگشته بود پرسیدم چه چیزی برایت خیلی عجیب است؟ و در ذهن مرور کردم که شاید ترافیک بی­نظمی تهران با برجهایی که سربه فلک کشیده­اند با تورم و گرانی و ... اما او گفت: اینکه مردم همه جا از مرگ حرف می­زنند!... به این جنبه قدری فکر کنیم، انسان عصر مدرن سعی کرد مرگ را از خود دور کند، گورستان­هایی که در دل شهرها و روستاها بودند به خارج شهرها منتقل شدند تا ما مرده­ها را کمتر ببینیم... اما احساس مردن غیر از واقعیت مرگ است... جامعه ما با مشکلات زیادی روبرو است، بیکاری، گرانی، تورم، نوسانات شدید اقتصادی و کسی هم در پی نفی آنها نیست، اما این مسائل نمی­تواند واریانس این افسردگی را تبیین کند. بیاد اینگلهارت افتادم و تفکیکی که او بین شاخص­های معطوف به بقاء (Surviral index ) و شاخص­های خود بیانگر (Self-expression index ) انجام داده­ بود. انسان­ها بعد از اینکه از بقای خویش مطمئن شدند به ارزش­های والاتری توجه می­کنند که تاکنون پنهان مانده است. همین امروز در کشوری مثل دانمارک با رفاه کامل اقتصادی میزان خودکشی بسیار بیش از ایران ما است... لذا این تحلیل­ها را  ادامه...