جهان نگری جهانگردی
در اساطیر، قصص دینی، داستانها و ... اغلب از سفر یاد می شود. سفرهایی که پند آموز بوده و یا اثری در زندگی بشر داشته است. اما در واقع سفر برای هر هدفی که باشد، ارتباط بین جوامع و اختلاط نژاد بشری بوده است . اما مهمترین دستاورد سفر، شناخت خود از طریق تلاشی است که در راه شناخت دیگران انجام می دهیم . این سفرها در پاره ای موارد بصورت مکتوب درآمده و باعث شده تا دیگران بتوانند مطالعه ای مدون درباره شرایط زندگی در نقاط دوردست و یا اوضاع و احوال اقوام داشته باشند. در این زمینه یادداشتهایی به جای مانده است که حاصل مسافرتهای زیاد جهانگردان می باشد. این بطوطه، جهانگرد مسلمان در مسافرت خود به ایران شهر اصفهان را چنین توصیف می کند:«اصفهان که از شهرهای عراق عجم است، شهری بزرگ و زیباست ... میوه در نامیده می شود و آن را خشکانیده و ذخیره می کنند، هسته این زردآلو شیرین است. جوانان مجرد این شهر جمعیت هایی دارند و بین هر یک از گروههای آنان با گروه دیگر رقابت و هم چشمی برقرار است. میهمانی ها میدهند و هر چه می توانند دراین مجلس خرج می کنند و محفلی عظیم با انواع غذاهای گوناگون فراهم  ادامه...