دانشجو بودن رسالتی است بزرگ در دنیای امروز
می توان رشته ی این چنگ گسست می توان کاسه ی آن تار شکست می توان فرمان داد :- « های !                         ای طبل گران ،                         زین پس خاموش بمان !»به چکاوک امّا نتوان گفت مخوان !                               فریدون مشیری هنگامی که شهربه سکوت می گراید وهمگان تن به فریب قدرت سپرده و راضی به بستر می روند تا دررویای خوش شبانه شان غوطه ورشوند ، وجدانهای بیداری به ناگاه خواب خوش ازچشمان آدمیان بازمی ستانند با بانگی که کابوس هدیه می کند : آی آدمهای تن به فریب سپرده ؛ بهایتان چه اندک ! آیا اندیشیده اید که دیوگرسنه ی قدرت وظلم راهرروزقربانیانی می باید تا هوسهای جسم سیری ناپذیرش را ارضاکند ؟ آیا اندیشیده اید که شاید آنکه فردا در میدان شهر به بهانه ای ، به جای پاداش هرروزه تیغ برگردن و کاردبر استخوانش نهند شما باشید ؟ آری غول استبداد و ظلم را چیزی جز رنج آدمیان راضی نکند ، چه اندک بهایی ستانده اید به جای جان نازنینتان که اگر هر روز نظاره گر رنج دیگران می شوید و به بهای اندکی ، سکوت پیشه می کنید ، عاقبت فراخواهد رسید نوبت شما ، شمایی که هرچند سالها از مرگتان می گذرد و جز صورتکی مسخ شده  ادامه...