از قوم شناسي تا انسان شناسي
آنچه ما در ايران "انسانشناسي" مي ناميم ، دانشي است مشتمل بر مطالعات فرهنگي و بيولوژيکي بر حول محور "انسان" از آغاز پيدايش تاکنون. و همانگونه که از گفته ي فوق بر مي آيد ، در واقع انسانشناسي شامل دوحوزه ي اصلي زيستي و اجتماعي است که بر همين اساس مي توان از "انسانشناسي فرهنگي" ( يا "انسانشناسي اجتماعي" )  و "انسانشناسي زيستي" به عنوان دو دانش مجزا در دو حيطه ي متفاوت ودر عين حال دو دانش مکمل و مرتبط نام برد .اما آنچه در اين سخن کوتاه به آن پرداخته خواهد شد، انسانشناسي فرهنگي يا انسانشناسي اجتماعي است که به عنوان دانشي بين رشته اي در ميان علوم اجتماعي مطرح است.انسانشناسي فرهنگي (cultural anthropology) در حقيقت شکل تکامل يافته و دموکراتيزه ي دانش "اتنولوژي" است که در آغاز پيدايش روشي علمي براي تسهيل استعمار واستثماراقوام وملل کمتر توسعه يافته بود.اتنولوژي (قومشناسي) که در ايران به اشتباه به "مردمشناسي" ترجمه شد، ابتدا مجموعه اي از دست نوشته ها و مونوگرافي هاي سياحان ومأموران دولتي کشورهاي استعمارگر بود که با مشاهده ي اقوام و قبايل و اجتماعات (به قول خودشان) "بدوي" و "وحشي" به رشته ي تحرير در مي آوردند که در نهايت از سوي سياستمداران استعمارگر براي بيشتر به  ادامه...