پیام هفته نامه فصل نو به مناسبت دومین کنفرانس روابط عمومی
.  .   .   و در آغاز سخن گفتن آسان نبود آنچنان که امروز هست و اندیشیدن را مجالی نبود آنسان که امروز هست . انسان نخستین اما با تلاشی انسانی لب به سخن گشود تا تنهایی خویش بشکند و به یمن جمع برطبیعت فائق آید ..  .  .  و در آغاز سخن تنها اشارتی بود و کلامی که یا در باد و گذر زمان به خاموشی می گرایید یا در دلها و سینه ها جای می گرفت تا نسل به نسل جبر زمان بشکند و بماند اما این کافی نبود و انسان بیش از این طلب می کرد تا بماند و ماندگار شودو سپس  کلام کم کم به جادوی کتابت در نمادهایی در دل ناپیدای خط جای گرفت و خط نمادی شد تا سخن ،بشکند مرز زمان و مکان را و بپیماید فاصله های نه چندان کوتاه زمان و مکان را و اینگونه انسان که به آویختگی جسم ناگزیر بود و در بند جبر محدودیتهای ماده ، از مرزهای زمان و مکان گذر کرد و ماند . .  .  .  و گذشت و گذشت . در پی اعصار، جوامع بزرگ و بزرگتر شد ومملواز انسانها و نمادها . کلام و سخن و خط و نوشتار و گفتار که معرفت انسان  ادامه...