ای هفت سالگی ، ای لحظه ی شگفت عزیمت
          «  ای هفت سالگی                                                  ای لحظه ی شگفت عزیمت                                                  بعد از تو هرچه رفت ، درانبوهی ازجنون و جهالت رفت» در زندگی ، کم نیستند خاطر ه هایی که تا عمر باقی است در ذهن انسان جایی برای خود باز می کنند و هرازگاهی به بهانه ی چیزی در یاد انسان زنده می شوند . بی شک خاطره ی اولین روز مدرسه یکی از آن خاطره هاست . خاطره ی اولین روز مدرسه ، با طعم گس دلهره ای کودکانه در دل ، با طعم شور آغاز تعهدی که دیگر هرگز به پایان نخواهد رسید ، با طعم شیرین دوستیها و همراهیها ، و با طعم تلخ پایان پذیرفتن آزادیها و برای «  خود  » بودن های خردسالی . حضور در مدرسه آغاز روندی است که به حضور در جامعه صورتی رسمی می دهد « اجتماعی شدن » مجموعه ای از آموزشها و کسب تجارب که در صورت موفقیت در گذراندن آن شخص می تواند به موفقیتهای  اجتماعی یعنی درجه ی بالایی از تطابق با فرهنگ رایج یا غالب دست یابد .    واین حتی در صورت تن ندادن به فرهنگ غالب می تواند سرآغلزی باشد برای فهم جامعه و کسب توان و پتانسیل ایجاد تغییر . حرکت ی نو  ادامه...