امامزاده ای مغموم
                       خفته در زیر بار سنگی ِ مرمری حکاکی شده
                        فارغ از قیل و قال زائرانی ماتم زده و مهجور
امامزاده ای محکوم
                       نشسته  در میان نقره هایی در هم گوریده چون زنجیر
                       بی نیاز از ضجه های بندیان هماره ی زمان
امامزاده ای معصوم                      
                       پنهان مانده در زیر انبوه  کاغذهای مچاله و زرهای بی عیار
                        فارغ از هیاهوی گدایانی محتاج سکه های بی زمان 
امامزاده ای مبهوت
                      ایستاده در برابر پچ پچه های مشکوک متولیانی اینک خفته در گور
                                                                 ] بی خبر و معصوم [
امامزاده ای مسرور
                      گرم کار هجرت از لای لای سنگی کتیبه ای خاموش
                      هزار بار تکرار شده در آینه هایی با تصویرهایی در هم و موهوم